قرآن مجيد جمع شده كه آن را « كتاب گويند . و قسمت ديگر آن بنام « سنّت » معروف است كه « فعل و قول و تقرير » آن جناب را مشخّص مىسازد « و يك قسمت از سنّت آن گونه افعالى است كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در مسير زندگى خود به آنها مداومت ميفرمود » . كتابى كه اكنون از ديدگاه « علاقمندان به بحث و تحقيق » ميگذرد شامل آن قسمت از رواياتى است كه از أفعال « مداوم » رسول خدا صلَّى الله عليه و آله سخن به ميان آورده و در بارهء روش زندگى و « آداب و سنن » آن حضرت گفتگو مىكند و در اين مقدمه امورى را كه روشنگر موضوع بحث كتاب است بطور اجمال بدين ترتيب ملاحظه مىفرمائيد : مادّهء « أدب » در لغت و در محاورات بمعانى مختلف اطلاق شده است : ظرافت ، لطافت و دقّت در امور . جمع كردن ، اقتداء و تبعيّت كردن از ديگرى . علوم و معارف ، روش پسنديده ، و خوى خوش . ملكه و قوّه اى كه انسان را از بديها حفظ مىكند . نويسنده و سخنگو و آموزگار ، و همچنين كسى را كه شعر و لغت ، و ضرب المثل و يا مطالب جالبى را بلد باشد ، همه را « أديب » گويند . امور و موضوعات مقدّماتى را « أدبيّات » گويند ، مانند علم لغت : صرف نحو ، اشتقاق ، معانى ، بيان ، بديع ، عروض و قافيه و امثال اينها . اخلاق شايسته و صفاى روح و كمال نفس را « أدب » گويند . و امّا سنّت : سنّت نيز در لغت و در محاورات بمعانى زيادى آمده است ، رشد و نموّ كردن ، جارى شدن ، واضح و روشن بودن ، گريه كردن ، خوب راه رفتن اسب و مسواك كردن . و در اصطلاح فقه آنچه كه پيغمبر اسلام صلَّى الله عليه و آله و صحابه آن حضرت به آن